Zadanie 6 pn. „Dydaktyczna Doktorancka Szkoła Letnia UMK – DDSL UMK” stanowi jeden z kluczowych elementów projektu „W trendzie doskonałej dydaktyki – projakościowy system innowacji w kształceniu na UMK”. Jego głównym celem jest stworzenie kompleksowego systemu rozwijania kompetencji dydaktycznych doktorantów i doktorantek, którzy w najbliższych latach będą zasilać grono nauczycieli akademickich oraz pracowników naukowo-dydaktycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Zadanie zostało zaprojektowane jako odpowiedź na zidentyfikowane potrzeby środowiska doktoranckiego oraz wyzwania związane z przygotowaniem młodych naukowców do prowadzenia zajęć dydaktycznych na wysokim poziomie.Projekt „W trendzie doskonałej dydaktyki” zakłada stworzenie spójnego i systemowego modelu wsparcia, który pozwoli wyrównać szanse rozwoju wszystkich uczestników i uczestniczek szkół doktorskich UMK. Kluczową rolę w realizacji zadania odegra Rada Programowa Dydaktycznej Doktoranckiej Szkoły Letniej (DDSL). Organ ten będzie odpowiedzialny za przygotowanie i wdrożenie nowego modelu rozwoju kompetencji dydaktycznych doktorantów, monitorowanie jego skuteczności oraz opracowywanie rekomendacji dotyczących dalszego doskonalenia procesu kształcenia. Efektem działalności Rady będzie stworzenie trwałych rozwiązań organizacyjnych i programowych, które będą mogły funkcjonować również po zakończeniu projektu.
Najważniejszym elementem zadania będzie organizacja Dydaktycznej Doktoranckiej Szkoły Letniej, która zostanie przeprowadzona w dwóch edycjach w czasie trwania projektu. W przedsięwzięciu uczestniczyć będzie łącznie 50 osóbreprezentujących wszystkie szkoły doktorskie UMK.
Każdy uczestnik przejdzie kompleksowy program szkoleniowyobejmujący 40 godzin zajęć warsztatowych i praktycznych. Program będzie koncentrował się na rozwijaniu czterech grup kompetencji wymaganych w projekcie: dydaktycznych, cyfrowych, związanych z zieloną transformacją oraz projektowaniem uniwersalnym.
Blok dydaktyczny obejmować będzie zagadnienia związane z procesem nauczania i uczenia się, projektowaniem zajęć akademickich, doborem metod i technik nauczania, aktywizowaniem studentów oraz ocenianiem efektów kształcenia. Uczestnicy i uczestniczki poznają nowoczesne metody dydaktyczne, takie jak nauczanie problemowe, nauczanie projektowe, flipped classroom czy elementy gamifikacji.
Szczególną uwagę poświęci się rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych, pracy z grupą oraz budowaniu relacji ze studentami.Istotnym elementem programu będą również kompetencje cyfrowe. Doktoranci i doktorantki zostaną zapoznani z nowoczesnymi technologiami wspierającymi proces kształcenia, w tym narzędziami e-learningowymi, platformami edukacyjnymi oraz rozwiązaniami opartymi na sztucznej inteligencji. Dzięki temu będą mogli efektywnie wykorzystywać technologie cyfrowe zarówno podczas zajęć stacjonarnych, jak i prowadzonych w formule zdalnej lub hybrydowej. Program uwzględni także aspekty etyczne oraz praktyczne związane z wykorzystywaniem AI w edukacji akademickiej.
Ważnym elementem wsparcia będą także szkolenia z zakresu projektowania uniwersalnego, które przygotują uczestników do pracy z osobami o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych. Doktoranci nauczą się projektować zajęcia i materiały dydaktyczne w sposób zwiększający ich dostępność dla wszystkich grup odbiorców, niezależnie od ograniczeń zdrowotnych, kulturowych czy społecznych.
Jednocześnie program będzie rozwijał świadomość w zakresie zielonej transformacji, pokazując, w jaki sposób zagadnienia związane ze zrównoważonym rozwojem mogą być integrowane z procesem dydaktycznym i działalnością akademicką.
Uzupełnieniem szkoleń będą wizyty studyjne w zagranicznych ośrodkach akademickich, przeznaczone dla 20 uczestników i uczestniczek programu. Wyjazdy umożliwią poznanie nowoczesnych rozwiązań stosowanych przez europejskie uczelnie w obszarze kształcenia doktorantów oraz przygotowania dydaktycznego młodych naukowców i naukowczyń. Uczestnicy będą mieli okazję obserwować dobre praktyki, wymieniać doświadczenia z przedstawicielami innych uczelni oraz nawiązywać kontakty sprzyjające dalszej współpracy międzynarodowej. Zdobyta wiedza i doświadczenia zostaną następnie wykorzystane do doskonalenia rozwiązań wdrażanych na UMK.W projekcie przewidziano również system diagnozy i oceny kompetencji uczestników. Każdy doktorant przejdzie ocenę kompetencji przed rozpoczęciem udziału w programie oraz po jego zakończeniu.
Weryfikacja efektów uczenia się będzie obejmowała testy wiedzy, ocenę umiejętności praktycznych oraz analizę postępów dokonanych przez uczestników. Dzięki temu możliwe będzie rzetelne potwierdzenie osiągniętych rezultatów oraz określenie wpływu programu na rozwój kompetencji dydaktycznych doktorantów.
Realizacja zadania przyczyni się do podniesienia jakości kształcenia na UMK poprzez lepsze przygotowanie przyszłej kadry akademickiej do prowadzenia zajęć dydaktycznych. Powstanie trwały system wspierania rozwoju dydaktycznego doktorantów, oparty na współpracy szkół doktorskich, ekspertów oraz Centrum Doskonałości Dydaktycznej UMK. Uczestnicy zdobędą wiedzę i umiejętności niezbędne do prowadzenia nowoczesnych, angażujących i dostępnych zajęć akademickich, co przełoży się na wzrost jakości procesu kształcenia na całej uczelni.